خسته شده بيچاره،جسمم جواب روح جاه طلبم رو نمي تونه بده،زيادي داره بهش فشار مياد،ولي روحم هنوز خيلي چيزا مي خواد.........،ببينيم اين جسم تا كجا ما رو همراهي ميكنه،دلم مي خواد سرم رو تو همه چي ببرم ببينم چه خبره،ميگه بابا ول كن اين زندگيه جوديشي رو برو هايدگر بخون ميگم فعلا دكارت به كارم مياد،ميگه خوب بود حالا يا نه؟ميگم من زياد خوشم نيومد رقص هاش رو سانسور كرده بودن فقط اواز بود به جاي تاتر،ولي شايد شما خوشتون بياد ژانرش رسيتال بود اخه،دلم مي خواد بنويسم به مجسمه سازي فكر ميكنم،كلاس مجسمم رو نميرم ديگه،ميگم پرتره، تابستون دوباره ، ولي ديگه ولش نمي كنم ،افرينش لذت بخش برام:نوشتن،ساختن،كاش جسمم قوي تر بود يه عالمه چيز ازش مي خوام،ميگه بالاخره چي شد اجرا ميري ميگم ورياسيون،ميگه يعني.......،ميگم يعني هر چي دلم مي خواد،ميگه كلاهبردار

خانومه:ديد چشمانم كم شده است؟

داناي اعظم:بايد از عينك استفاده كني

خانومه:شراب بهم نمي سازد؟

داناي اعظم:به جاي شراب اب بنوش

خانومه:ديگر هم چون گذشته نه سالمم و نه قوي؟

داناي اعظم:اين ها علائم پيريست

خانومه:اين كوفتگي و بي حالي را چگونه مي شود مداوا كرد؟

داناي اعظم:راحت ترين راه اين است كه بميريد،درست همانگونه كه مادر و همين طور جدتان از دنيا رفتند

خانومه:اخر اين چه توصيه ايست كه به من ميكنيد،ايا تمام دانشي كه بشر در اختيار دارد وباعث شده تا شما بر تمام زمين تسلط داشته باشيد همين است؟چرا چيزي از نوادر و معجزات نمي گوييد؟پس

داناي اعظم:چه فايده اي دارد دستوراتي به شما بدهم كه به ان عمل نمي كنيد و اين راه طولاني را زير پا مي نهيد و عمر خود را تلف مي كنيد بابا جان

نمي دونم چرا اينقدر ميخواي مسائل رو پيچيده كني،من اگه كسي رو دوست داشته باشم نميشينم بگم بيا بغلم كن،ميرم محكم بغلش ميكنم محكم تر از همه چون دوستش دارم همه ي ادما اينجورين اگه دوباره نميخواي بگي كه خصوصيت ماهت اينجوريه كه همه چيز رو تو اين چيزا ميبيني،نمي دونم از من چه انتظاري داري ولي من همينم بعضي كارا برام سخت،نمي تونم،ادمش نيستم ،شايد خيلي ها بتونن ولي خوب من اينم با همه ي توانايي ها و ضعف هام،نمي تونم خودم رو به كسي تحميل كنم،من فكر ميكنم خوب اگه مهم بودم حتما بغلم مي كرد،پس حتما نيستم شايدم من زيادي جدي گرفتم اين بازي تو رو،به هر حال به خاطر اون دوستي هم كه داشتيم همون جاست فرندشيپ سلام كردن كار سختي نميتونه باشه،وقتي من رو ميبيني وانمود نكن كه نديديم ،مطمئن باش وقتي گفتي فراموش كن ميفهمم،هر چند كه من معمولا فراموش نميكنم فقط نوع نگاهم رو به مسئله عوض ميكنم،كه اين خيلي سختر از فراموشيه،نذار دوستيه همينجوريمون هم خراب شه،نمي دونم چرا يهو ياد دكتر افتادم ياد اون روز هاي مزخرف كه يهو از زمين بلندم كرد،دلم براش تنگ شده بهش فكر ميكنم مي دونم همش بايد به اين فكر كنم يه روز هست كه ديگه نيستش اصلا معلوم نيست كي ولي چيزي كه هست بيماريش رو فراموش نكرده با اون كنار اومده خيلي سخته،ديروز كه با بچه ها بوديم  يكي گفت من دارمش ميارم برات گفتم من هميشه اخرش رو ميبينم اونجا كه ميگه موقع مرگ21 گرم از وزن ادم كم ميشه شايد اگه قرار بود فيلم ببينم از اون شروع ميكردم ،به هر حال من هر وقت نوشابم مي مونه ياد تو ميوفتم،تو هم ميتوني بگي يه اباني كه همه چيز رو ..........